’s Avonds voelde de galerie anders aan.
De witte muren die tijdens de tentoonstelling zo steriel hadden geleken,
gloeiden nu in het schemerige, amberkleurige licht.
Schaduwen strekte zich uit over de gepoleiste vloeren
en de kunst, abstract, gefragmenteerd,
leek te ademen op het zachte geroezemoes van muziek en stemmen.
Mensen bewogen zich langzaam door de ruimte, met een drankje in de hand,
terwijl gesprekken overgingen in gelag.
Het ging nu niet meer om de kunst.
Het ging er nu om wie er na sluitingstijd overbleef.
Ik bleef wat bij de bar hangen en deed alsof ik een groot kunstwerk bestudeerde,
maar mijn blik dwaalde steeds af.
Aan de andere kant van de ruimte stond een knappe man die mijn aandacht trok.
Ik had wel gehoord over deze afterparties.
Kleine gastenlijsten, privéuitnodigingen, geen camera's, etc.
Maar toch legde nooit iemand mij uit wat er daar daadwerkelijk gebeurde.
“Op zoek naar iets?”
Ik draaide me om.
Patrick. Natuurlijk.
“Je was na de opening verdwenen,” zei ik.
“Ik wilde zien wie er zou blijven.”
Zijn ogen bleven op me rusten, terwijl hij de details van mijn outfit in zich opnam.
Strak, doordacht, iets gewaagder dan de setting zou doen vermoeden.
“En?” vroeg ik.
“En ik ben blij dat je dat deed.”
Hij stak zijn hand uit.
Ik pakte die zonder na te denken.
“Kom mee.”
We liepen langs een grote zaal, glipten achter een scheidingswand en kwamen in een stillere gang terecht.
De muziek werd zachter en maakte plaats voor iets intiemers.
Zachte stemmen, verre voetstappen.
Hij bleef voor een zware deur staan en duwde die open.
“Hier,” zei hij, “wordt het pas echt interessant.”
De kamer was kleiner, donkerder.
Een privé-installatieruimte misschien.
In het midden stond een enkel kunstwerk, verlicht door een zacht licht boven mijn hoofd.
De rest bestond uit schaduwen en fluële zitplaatsen.
Er was daar verder niemand.
“Draai je om,” zei hij, bijna terloops.
Ik trok een wenkbrauw op, maar draaide me toch langzaam om.
Hij keek aandachtig toe.
Te aandachtig.
Toen ik hem weer aankeek, voelde de afstand tussen ons kleiner aan.
Hij deed een stap naar voren.
Zijn hand vond mijn pols en leidde me naar de bank.
Hij leunde naar me toe, zo dichtbij dat ik zijn adem kon voelen voordat zijn lippen de mijne raakten.
De kus was eerst terughoudend, ter verkenning, maar daarna niet meer.
Zijn handen bewogen met stille zekerheid, volgden de contouren van mijn lichaam en losten spanning op waarvan ik niet wist dat ik die vasthield.
“Ik dacht dat je misschien vroeg weg zou gaan,” mompelde hij.
“Ik denk niet dat je me zo goed kent.”
“Ik begin je te leren kennen.”
Er was beweging achter ons.
Een aanwezigheid.
Ik wierp een blik naar de deur.
De knappe man van daarnet, degene die vanaf de andere kant van de galerie had staan kijken, stond in de schaduw.
Stil.
Onleesbaar.
Patrick leek niet verrast.
“Je mag binnenkomen,” zei hij.
De man deed een stap naar voren, langzaam, bedachtzaam.
De energie veranderde onmiddellijk.
Wat privé was geweest, voelde nu bekeken, geladen.
Ik leunde iets achterover en keek hem beide aan.
“Stoort dit je niet?” vroeg ik.
Patrick zijn lippen krulden lichtjes.
“Stoort het jou?”
Ik liet de vraag in de lucht hangen en schudde toen mijn hoofd.
De vreemdeling kwam dichterbij.
Nu dichtbij genoeg dat ik dezelfde scherpe focus in zijn ogen kon zien als eerder.
Ik liet mijn lichaamsgewicht op één voet zakken, zodat mijn heup naar boven kwam.
Hij glimlachte.
“Ik ben Paul.”
“Hoi, ik ben Nora.”
“Ik had al gehoopt je hier te ontmoeten.”
“Patrick heeft mij over je verteld.”
“Oh, is dat zo?”
“Wat heeft hij dan gezegd?”
“Hij zei dat je prachtig bent.”
“En ik zie dat hij niet heeft gelogen.”
“Hij dacht dat je te verlegen zou zijn om te komen opdagen.”
“Dan hebben jullie mij denk ik verkeerd ingeschat.”
Ik keek hem in zijn ogen.
Zijn glimlach onthulde kuiltjes in zijn wangen.
Hij pakte mijn hand vast en liet me plaatsnemen op de fluële bank in het midden van de kamer.
Hij was groot.
Torende hoog boven me uit.
Hij leunde voorover en ik voelde zijn stevige handen mijn schouders vastpakken.
Met zijn warme mond kuste hij mijn nek.
“Ik heb niet gelogen, toch?”
zei Patrick.
“Nee, ze is prachtig.”
“Blijf je daar staan of kom je ook zitten?”
vroeg Paul aan zijn vriend.
“Ik kom er graag bij zitten.”
“Vind je dat goed, Noor?”
vroeg hij zachtjes in mijn oor.
Ik wist niet precies wat er ging gebeuren, maar ik voelde aan alles dat ik dit wilde.
Paul begon me weer te kussen.
Nu wilder en hongerig.
Patrick zat naast me en keek naar ons terwijl hij mijn arm streelde.
Daarna voelde ik zijn grote handen in mijn nek, op mijn schouders en daarna aan de zijkant van mijn borsten.
Ik kreunde van genot.
“Je lichaam is geweldig.”
Ik begon nu Patrick hartstochtelijk te tongzoenen terwijl Paul mij over mijn hele lichaam begon te betasten.
Hij duwde mijn knieën uit elkaar.
“Ik moet je proeven.”
Een tinteling van sensatie gleed langs mijn ruggengraat.
Even was er niets dan stilte.
Hij greep mijn dijen vast en liet zich tussen mijn benen zakken.
Patrick trok mijn rokje nog iets verder naar boven, zodat Paul zijn tong langzaam over mijn natte slipje kon laten glijden.
Ik kreunde.
“Ja, voelt dat lekker?”
“Ja, fuck, dit is zo lekker.”
Ik voelde zijn warme lippen op mijn klitje terwijl zijn stevige handen mijn bovenbenen en dijen betasten.
Warm en langzaam zuigend voelde ik hem tussen mijn benen terwijl Patrick mij steeds heviger langs mijn nek en schouders aan het kussen was.
Zijn handen hadden mijn borsten inmiddels stevig vast.
“Denk je dat je ons allebei aankunt?” vroeg Patrick.
“Laten we eens kijken.”
Patrick stond op.
Ik knoopte zijn broek open en liet mijn duim glijden over zijn eikel.
Ik opende mijn mond en liet mijn tong langzaam op en neer glijden voordat ik aan hem begon te zuigen.
Paul nog steeds tussen mijn benen.
“Oh, God, ja. Ga door.”
Paul was inmiddels gaan staan en keek toe terwijl ik zijn vriend aan het afzuigen was.
“Ja, neem hem helemaal in je.”
“Vind je het goed als ik je neem?”
Dat is precies waar ik nu zo diep naar verlangde.
“Je blijft aan zijn pik zuigen terwijl ik je neuk, toch?”
“Hm, ja.”
De dominante toon in zijn stem winde me op.
Hij zette zijn beide handen op mijn heupen en duwde zich langzaam in me.
Ik voelde een golf van genot door me heen schieten.
Ik liet hem langzaam in mij stoten terwijl ik Patrick nog steeds in mijn mond had.
“Jij hebt zo'n lekker kutje.”
“Steek je pik weer in mijn mond,” zei ik tegen Patrick.
“Ik ga komen,” kreunde hij terug.
“Slik hem door,” beval Paul.
“Oh ja, neuk me, neuk me harder.”
“Hm, nee, niet stoppen.”
“Ja, ja, oh, je laat me klaarkomen.”
En vlak nadat ik was gekomen voelde ik hem ook steeds harder stoten.
“Oh, stop niet, stop niet.”
“Fuck.”
Met een paar diepe stoten kwam hij keihard klaar.
“Oh ja, goed zo.”
Ik haalde diep adem.
Ik had even tijd nodig om weer bij zinnen te komen.
We lagen even tegen elkaar aan op de bank totdat Paul ineens vroeg...
“Denk je dat je via die trap achter de bar in die andere kamer kunt komen?”
Ik glimlachte vaag en duwde mezelf omhoog.
“Er is maar één manier om daarachter te komen.”
